Kinga (czytelniczka Gminnej Biblioteki Publiczne w Sztabinie) Relacja ze spotkania DKK

spotkanie1

W maju członkinie klubu omawiały książkę Carla Luisa Zafona pt. „Marina”. Przebieg spotkania był trochę inny od tych, w których brałyśmy udział do tej pory. Pani Małgosia zaprosiła nas do swojego ogrodu. W piękne majowe popołudnie wśród zieleni i śpiewu ptaków najpierw omówiłyśmy treść książki. Dziewczęta zrobiły to z ogromnym zaangażowaniem, gdyż powieść ta wszystkim bardzo się podobała i wszyscy przeczytali ją z zainteresowaniem. Nowym punktem spotkania było odegranie scenek przedstawiających niektóre sytuacje opisane w powieści. Wybrałyśmy te najbardziej przerażające i pełne grozy. Zresztą w książce było ich bardzo dużo i miałyśmy w czym wybierać. Zuźka z Julką odegrały scenkę, przedstawiającą, w jaki sposób Marina i Oskar śledzili zagadkową Damę w czerni. Skrywały się pośród cmentarnych nagrobków, skradały się tuż za idącą Damą. Wyglądało to bardzo komicznie, ponieważ w ogrodzie nie było nagrobków i niektóre gesty, jakie wykonywały dziewczęta, wszystkich bardzo rozśmieszały. Ja i Magda przedstawiłyśmy, jak Marina i Oskar poszli do starego domu, w którym znajdowały się manekiny. Uciekałyśmy stamtąd, co sił w nogach przed goniącymi nas kukłami. Tak naprawdę to uciekałyśmy przed psem Pani Małgosi, który towarzyszył nam podczas całego spotkania.

Ostatnim punktem było wspólne grillowanie, ale zanim je rozpoczęłyśmy, otrzymałyśmy dodatkowe zadanie do wykonania. Pani Małgosia poprosiła nas o zareklamowanie powieści na lekcji języka polskiego naszym koleżankom i kolegom. Zrobiłyśmy to z przyjemnością, ponieważ powieść ta – jak też inne dzieła autorstwa C. L. Zafona – są naprawdę godne polecenia i młodzież z chęcią je czyta.

Książka podobała mi się tak bardzo, że napisałam charakterystykę tytułowej bohaterki, Mariny.

Charakterystyka Mariny

Marina to tytułowa bohaterka książki C. R. Zafona. Ma około 14 lat. Mieszka w Barcelonie z ojcem o imieniu German. Jej matka nie żyje. Jest dość szczupła, ma jasne włosy. Najczęściej ubiera się w sukienki. Bohaterka, mimo że nie chodzi do szkoły, wie bardzo dużo, ponieważ uczy ją jej ojciec. Nigdy nie miała przyjaciół, jednak gdy w jej domu pojawia się Oskar, wie, że na pewno z nim się zaprzyjaźni. Zabiera go w nieznane mu zakątki Barcelony. Gdy na swej drodze napotykają zagadkę, Marina ma bardzo dużo spostrzeżeń i w strasznych dla nich momentach potrafi znaleźć wyjście z sytuacji. Gdy bohaterowie odwiedzili z Oskarem inspektora, Marina usłyszała, że byłaby dobrą policjantką.

Bohaterka powieści jest wyrozumiała i czuła. Gdy w deszczową noc chłopak przybiegł do niej przemoczony do suchej nitki, nie wygoniła go lecz wysłuchała i pozwoliła zostać. Nawet wiedząc o swojej chorobie, potrafiła cieszyć się życiem i uśmiechać się. Rozumie Oskara i jego problemy, słucha o nich, mimo że sama ma o wiele więcej zmartwień. Bardzo lubi pisać. Jej ulubioną opisywaną postacią jest Oskar. Dziewczyna, by nie stracić przyjaciela, gotowa była kłamać. Mówiła, że jeżdżą do szpitala, ponieważ German jest chory. Na końcu powieści Oskar poznaje prawdę, że to właśnie ona cierpi na nieuleczalną chorobę. Podczas jej pobytu w szpitalu, dał jej książkę z pustymi kartkami i powiedział, by opisała ich przygodę. Z zapałem wzięła się do pracy, jednak śmierć nie pozwoliła jej dokończyć. Marina to bardzo ciekawa bohaterka. Na jej przykładzie można zobaczyć jak bardzo życie jest cenne, że trzeba cieszyć się każdą jego chwilą.